Paintings Avaliable for Purchase

Please visit my eBay store to see some of my recent paintings. Unsold paintings in this blog are also available for $100 each. Just send an email with the name of the painting and I will get back to you with the details. You may also send your questions about me, my paintings or purchasing and handling info to yapincakokyar@yahoo.com. Each will be answered personally by myself. Thanks for visiting again and I hope you enjoy browsing.

Biraz satis bilgisi... Yeni resimlerim eBay dukkanimda. Satin almak istediginiz baska resimler olursa yapincakokyar@yahoo.com adresine yazabilirsiniz. Fiyatlari 100$. Benimle ve resimlerimle ilgili veya satisla ilgili aklinizdaki tum sorulari da lutfen yine bu adrese yonlendirin. Ziyaretleriniz ve desteginiz icin tekrar cok cok tesekkurler.

Scroll Down to See The Paintings

No paintings for two days. The weekend! After a year weekends seem so precious again. Tomorrow paintings will be available for purchase on eBay. Before that, I'd like to share some thoughts on the "painting-a-day" practice.

After not painting for long, I thought "one line, one color a day" rule will work for me for a start. Starting could lead finishing in some cases. But surfing in the net those days, I realized there was a craze called "a-painting-a-day". Just the thing in my mind. People were working each day, exhibiting their works, communicating with their followers and making money at the same time.
Duane Keiser is the first artist blogger. He started to paint "postcard paintings" and offered them on eBay back in 2004. Many followed. Please refer to the link "Daily Painters in USA Today" in the sidebar. Good info about the daily painting process.

Also visit the "Daily Painters" page which exhibits more than 100 painters' works in one page (link in the sidebar). After increasing the popularity of my blog, I will be able to join there as well. (So looking for your help :) There you will find amateur efforts and artistic presentations side by side. I think this is the good thing about it. The shared effort is what it means.
For me, this is a daily effort to improve my art. My paintings are a bit bigger in size. And I don't paint daily objects unlike most of the works there. (However, this causes a little trouble choosing a subject each day!) My opening prices will be lower than my gallery prices. I believe the important thing is to be able to continue this effort and to communicate as many people as the internet lets through my art. THANKS TO EVERYONE AGAIN!

Resimsiz ama yogun bir haftasonu. Bir yil aradan sonra haftasonlari tekrar degerli. Yarin ilk kez resimlerim eBay'de satisa sunulacak. Bundan once ise, giristigim sistemle ilgili bir kac noktayi paylasmak istedim.

Gecen aylarda heykel yapmaya basladigimda, heykel calistigim her gunun sonunda isin fotografini cekip blogumda sergiliyordum. Bir cesit eserin cikisinin tarihcesi olusuyordu boylece. Sonra tekrar resme donmenin hayalini kurdugum surec icinde kendime her gun bir cizgi, bir renk kuralini koymayi dusundum. Tembellikten uzaklasmak ve is uretmek icin en guzel baslangic. Iste o aralar internetle olan siki fiki iliskim sonrasinda, her-gun-bir-resim diye bir furyanin varligindan haberdar oldum. Tam dusundugum sey. Insanlar uretiyorlar, sergiliyorlar, izleyicileriyle iletisim kuruyorlar ve bu calismalardan para kazaniyorlarlardi.

Yaptigi kartpostal ebadindaki mini calismalari "a-painting-a-day" basligi altinda izleyicilerine sunan Duane Keiser bu ise 2004 yilinda baslamis. Kendisi ile ve bu furya ile ilgili guzel bir makaleye (ingilizce) yan kolondaki "Daily Painting in USA Today"i tiklayarak ulasabilirsiniz. Genel bir bakis, biraz fikir vermesi acisindan guzel.

"Daily Painters" adli link'te ise eserleri galeri duzeninde sergilenen 100'un uzerinde sanatcinin isine rastlamak mumkun. Ben de basvurdum ancak once blogunuzun populerligini saglamaniz gerekiyor. (Yardimlarinizi rica ederim :) Dikkatinizi cekerse amator yaklasimlarla, bu piyasada aktif olan bazi sanatcilarin gunluk calismalari yanyana.

Ne olursa olsun bunun, keyifle sergilenen bir emek olduguna inaniyorum. Benim icin ise kendi resim calismalarimi gelistirmek icin gunluk keyifli bir caba. Resim calismalarim ebat olarak o sitede takibedeceginiz genelden biraz daha buyuk, konu olarak cogu ressamin yaptigi gibi gunluk nesnelerle kisitli degil-bu tabii konu seciminde buyuk zorlugu da yaninda getiriyor. Fiyat olarak ise galeri fiyatlarimin cok disinda bir acilis yapmayi dusundum. Onemli olan bu aliskanligi surdurebilmek ve internet ortaminin sagladigi mumkun olan en cok sayida izleyenle birebir iletisim kurmak. Hergun bu sayfayi tiklayanlar, cok degerlisiniz! Herkese tekrar TESEKKURLER!

"A-painting-a-day" on eBay

Starting from Monday 27th, my paintings will be offered on eBay. Please note!

27 Kasım Pazartesi'den itibaren resimlerim eBay'de satista!

Introduction for International Visitors

Hello all. I've just realized this blog is also having visitors from other countries. Good internet! So I decided to give a brief introduction about myself.

After having spent last couple of years being active in my main profession-I am a pianist and a piano teacher, I decided to start painting again. It's hard though, after being so many years out of practice. So I am hoping this "a-painting-a-day" challenge will warm me up somehow. Last week I rented a tiny room and now I am trying to turn it into a cosy studio. If everything goes fine, I will post my first new painting on Monday, Nov. 20th. You can also find some of my older paintings in http://photos.yahoo.com/yapincakokyar (or just click the "Yapincak's Portfolio" link in the sidebar)

Please join me in this journey and feel free to post comments and to email me any time.

PS: This painting is a studio study I did back in 1998 at Arts Students' League, New York.

(Update: As I had planned back then, everything went well and I've posted almost 50 paintings until now. In the first months I was proud of not skipping a day without a painting but lately due to "my wonderful excuse"-pls check the post of feb 2nd-I'm running a bit slow. Rather than painting daily on a regular basis, maybe it will be better for me to work on longer paintings for some time. We'll see. Thanks a lot for visiting and for the comments left to this blog. I really appreciate that. Update on March 17th, 2007)

Coşku ve Atak

Kasırga, Aydan T., Bleda, Ömer, Melis, Müberra harikasınız! Çok teşekkürler. Her mesajla gülümsedim, cesaretlendim, çalışmak için sabırsızlandım, sonra da heyecanlandım.

Tataam işte iki gün kaldı. Böyle deyince de insanın gözünde bir büyüyor ki her şey! Neyse göreceğiz ne çıkacak, az kaldı. Ziyaretlerinizde, iki karalayıp beni mutlu etmek isterseniz her post'un altındaki comment yazısını tıklayarak da mesaj bırakabilirsiniz. Blogu canlı tutalım. Bundan önce iki blogum vardı. Sessiz sedasız doğdular ve bittiler gittiler, bu öyle olsun istemiyorum. Hatta bakarsınız resimler fena çıkmıyor, adresimi önerirseniz eşe dosta pek sevinirim.

(Bu arada bu akşam evsahibine gittik, son işlerle ilgili. Felaketti, anlatılamaz. Haremlik, selamlık ayrı odalarda oturduk. Öyle karardım, öyle etkilendim ki, yine nefesim sıkıştı bir tuhaf oldum. Galiba hayatımın üçüncü panik atağıydı. Bu beraberlik biraz zor yürüyecek)

Duvar

Maceralı başlangıç. Temizlik bitti. Duvarların boyasını kimseye bırakmayıp, hayatımda ilk kez badana fırçasını elime almayı planlamıştım. Aldım da, önce beyaz plastik boyayı, sonra da fırçayı, daha doğrusu ruloyu-ya da silindir? Nedir? Ve... rezil ettim uzun lafın kısası. Kazımadan kalkışınca, kat kat geçmişin katmanlarını boyaya kattım, boyayla yeni katmanlar yarattım. Hepsi pürüzlü, hepsi sağlıksız yeni duvarlar yarattım. Çok da değil aslında, ikinci duvar parçasında pes ettim.

Şu an itibariyle, badana işi uzmanlarına devredildi. Ama bakıyorum da duvarlardaki kat kat renkler, yeni formlar, değişik yüzeyler yarattı. Önce soğuk odanın dört köşesinde dikilip seyrettim, sonra da çektiğim fotoları evirip çevirip karşısında dakikalar geçirdim.

Belki de ilk boya alıştırmalarım atölyenin duvarlarının verdiği ilhamla renklenir.

Mekan Tamam

Evet evimin bir üst sokağında, kapısı müstakil, minicik bir atölye. Dinci bir evsahibi. Henüz boş ve soğuk bir oda. Tuttum! Artık mazeret yok. Yarın temizlenecek, haftasonu ise son malzemeler ve bir kaç ihtiyaç edinilecek. Yolculuk ise -umarım!- pazartesi günü başlayacak. Görüşmek üzere!

Yıllanmış Resimlerimden Bazıları

http://photos.yahoo.com/yapincakokyar

Link'i tıkladığınızda--veya copy/paste, eski resimlerimden bazılarını görebilirsiniz ("Yapincak's Portfolio" dosyası). Yeni resimler gelene kadar hep beraber bunlarla idare edeceğiz :)

İlk resim son sergimde satıldı. Diğeri Amerika'da Arts Students' League'de yaptığım stüdyo çalışmalarından biri.

Mekan

Bir hafta Ankara yolculuğundan sonra bu sabah İstanbul'a döndüm. İlk iş dün gece internette bulduğum ilanın peşine düşmek oldu: Uygun fiyata bir küçük odacık! Adres belli oldu ki, bizim evin tam arka paraleli. İşte buna şans denir. Gidip gördüm, ufak, bakımsızca-ama tahminimden çok bakımlı. Ufak bir oda ve yanında mini mutfak ve banyo. Badana gerekiyor, kötü bir yeşil var duvarda. Sorun değil. Tavanlar biraz alçak, o da artık çok büyük resimler yapmadığımdan dolayı çok büyük problem sayılmaz. Bir penceresi var. İçerisi ne karanlık, ne aydınlık diyebilirim. İyi bir ışığa ve bir de ısıtıcıya ihtiyaç olacağı kesin.

Heyecanlandım. Yani hiç resim yapmazken ve mazereti her daim mekan yokluğuna bağlarken, mekanı elde edip yine eski tembellik alışkanlığına devam eder de bir tek resim bile üretemezsem ne olacak? Varsayımlar... Yaşamadan bilemeyeceğime göre, bu riske atılamakta bir sakınca görmüyorum. En önemli şey bir an önce tüketici durumundan üretici durumuna geçmek ve bunun için de çalışmak, çalışmak, çalışmak...

Resimsiz İlk Satırlar

Hergün bir resim yapma hedefini uygulamak için ne gerekir?

1. Zaman
2. İstek
3. Enerji
4. Uygun ortam

Uzun süredir resme ayıracak zamanım olmamıştı. Tam zamanlı bir işim ve aktif olduğum diğer mesleğim beni resim yapmaktan maalesef uzak tutuyordu. Artık o zamanları kazanmış durumdayım. Zamandan yana bir sorunum yok. Ve bunun bir lüks olduğunu da biliyorum.

İsteğe gelince, bu kadar özlemden sonra büyük bir istek birikmiş durumda. Rüyalarımda bile renklerle, çizgilerle boğuşmaya başlamış durumdayım!

Başka işlerle bunalmadığım için enerjim de yerinde. Özel hayatımla ilgili kafa yorgunluğum olmazsa bu konunun bir sorun oluşturacağını sanmıyorum.

Bu son madde ise beni kaygılandırıyor. Uygun ortam, rahatlıkla çalışılacak bir atölye ise, buna sahip değilim. Zaman sıkıntısı çektiğim zamanlarda atölyem hazırdı, ama ne kötü ki kullanacak vaktim yoktu. Şimdi ise vaktim var ama öyle bir mekana sahip değilim. Başlangıç bundan dolayı oldukça zor olacağa benziyor. Malzemeler edindim ama kolay çalışabilecek ancak bir metrekarem var diyebilirim. 'Kolay' kelimesi de fazla aslında. Onun için zor bir başlangıçla bu işe girişeceğim. Sonra gidişatına göre, belki daha büyük hayaller kurabilirim. Sonra da kimbilir...belki bu hayalleri gerçekleştiririm.