"A-painting-a-day" on eBay

Starting from Monday 27th, my paintings will be offered on eBay. Please note!

27 Kasım Pazartesi'den itibaren resimlerim eBay'de satista!

Introduction for International Visitors

Hello all. I've just realized this blog is also having visitors from other countries. Good internet! So I decided to give a brief introduction about myself.

After having spent last couple of years being active in my main profession-I am a pianist and a piano teacher, I decided to start painting again. It's hard though, after being so many years out of practice. So I am hoping this "a-painting-a-day" challenge will warm me up somehow. Last week I rented a tiny room and now I am trying to turn it into a cosy studio. If everything goes fine, I will post my first new painting on Monday, Nov. 20th. You can also find some of my older paintings in http://photos.yahoo.com/yapincakokyar (or just click the "Yapincak's Portfolio" link in the sidebar)

Please join me in this journey and feel free to post comments and to email me any time.

PS: This painting is a studio study I did back in 1998 at Arts Students' League, New York.

(Update: As I had planned back then, everything went well and I've posted almost 50 paintings until now. In the first months I was proud of not skipping a day without a painting but lately due to "my wonderful excuse"-pls check the post of feb 2nd-I'm running a bit slow. Rather than painting daily on a regular basis, maybe it will be better for me to work on longer paintings for some time. We'll see. Thanks a lot for visiting and for the comments left to this blog. I really appreciate that. Update on March 17th, 2007)

Coşku ve Atak

Kasırga, Aydan T., Bleda, Ömer, Melis, Müberra harikasınız! Çok teşekkürler. Her mesajla gülümsedim, cesaretlendim, çalışmak için sabırsızlandım, sonra da heyecanlandım.

Tataam işte iki gün kaldı. Böyle deyince de insanın gözünde bir büyüyor ki her şey! Neyse göreceğiz ne çıkacak, az kaldı. Ziyaretlerinizde, iki karalayıp beni mutlu etmek isterseniz her post'un altındaki comment yazısını tıklayarak da mesaj bırakabilirsiniz. Blogu canlı tutalım. Bundan önce iki blogum vardı. Sessiz sedasız doğdular ve bittiler gittiler, bu öyle olsun istemiyorum. Hatta bakarsınız resimler fena çıkmıyor, adresimi önerirseniz eşe dosta pek sevinirim.

(Bu arada bu akşam evsahibine gittik, son işlerle ilgili. Felaketti, anlatılamaz. Haremlik, selamlık ayrı odalarda oturduk. Öyle karardım, öyle etkilendim ki, yine nefesim sıkıştı bir tuhaf oldum. Galiba hayatımın üçüncü panik atağıydı. Bu beraberlik biraz zor yürüyecek)

Duvar

Maceralı başlangıç. Temizlik bitti. Duvarların boyasını kimseye bırakmayıp, hayatımda ilk kez badana fırçasını elime almayı planlamıştım. Aldım da, önce beyaz plastik boyayı, sonra da fırçayı, daha doğrusu ruloyu-ya da silindir? Nedir? Ve... rezil ettim uzun lafın kısası. Kazımadan kalkışınca, kat kat geçmişin katmanlarını boyaya kattım, boyayla yeni katmanlar yarattım. Hepsi pürüzlü, hepsi sağlıksız yeni duvarlar yarattım. Çok da değil aslında, ikinci duvar parçasında pes ettim.

Şu an itibariyle, badana işi uzmanlarına devredildi. Ama bakıyorum da duvarlardaki kat kat renkler, yeni formlar, değişik yüzeyler yarattı. Önce soğuk odanın dört köşesinde dikilip seyrettim, sonra da çektiğim fotoları evirip çevirip karşısında dakikalar geçirdim.

Belki de ilk boya alıştırmalarım atölyenin duvarlarının verdiği ilhamla renklenir.

Mekan Tamam

Evet evimin bir üst sokağında, kapısı müstakil, minicik bir atölye. Dinci bir evsahibi. Henüz boş ve soğuk bir oda. Tuttum! Artık mazeret yok. Yarın temizlenecek, haftasonu ise son malzemeler ve bir kaç ihtiyaç edinilecek. Yolculuk ise -umarım!- pazartesi günü başlayacak. Görüşmek üzere!

Yıllanmış Resimlerimden Bazıları

http://photos.yahoo.com/yapincakokyar

Link'i tıkladığınızda--veya copy/paste, eski resimlerimden bazılarını görebilirsiniz ("Yapincak's Portfolio" dosyası). Yeni resimler gelene kadar hep beraber bunlarla idare edeceğiz :)

İlk resim son sergimde satıldı. Diğeri Amerika'da Arts Students' League'de yaptığım stüdyo çalışmalarından biri.

Mekan

Bir hafta Ankara yolculuğundan sonra bu sabah İstanbul'a döndüm. İlk iş dün gece internette bulduğum ilanın peşine düşmek oldu: Uygun fiyata bir küçük odacık! Adres belli oldu ki, bizim evin tam arka paraleli. İşte buna şans denir. Gidip gördüm, ufak, bakımsızca-ama tahminimden çok bakımlı. Ufak bir oda ve yanında mini mutfak ve banyo. Badana gerekiyor, kötü bir yeşil var duvarda. Sorun değil. Tavanlar biraz alçak, o da artık çok büyük resimler yapmadığımdan dolayı çok büyük problem sayılmaz. Bir penceresi var. İçerisi ne karanlık, ne aydınlık diyebilirim. İyi bir ışığa ve bir de ısıtıcıya ihtiyaç olacağı kesin.

Heyecanlandım. Yani hiç resim yapmazken ve mazereti her daim mekan yokluğuna bağlarken, mekanı elde edip yine eski tembellik alışkanlığına devam eder de bir tek resim bile üretemezsem ne olacak? Varsayımlar... Yaşamadan bilemeyeceğime göre, bu riske atılamakta bir sakınca görmüyorum. En önemli şey bir an önce tüketici durumundan üretici durumuna geçmek ve bunun için de çalışmak, çalışmak, çalışmak...

Resimsiz İlk Satırlar

Hergün bir resim yapma hedefini uygulamak için ne gerekir?

1. Zaman
2. İstek
3. Enerji
4. Uygun ortam

Uzun süredir resme ayıracak zamanım olmamıştı. Tam zamanlı bir işim ve aktif olduğum diğer mesleğim beni resim yapmaktan maalesef uzak tutuyordu. Artık o zamanları kazanmış durumdayım. Zamandan yana bir sorunum yok. Ve bunun bir lüks olduğunu da biliyorum.

İsteğe gelince, bu kadar özlemden sonra büyük bir istek birikmiş durumda. Rüyalarımda bile renklerle, çizgilerle boğuşmaya başlamış durumdayım!

Başka işlerle bunalmadığım için enerjim de yerinde. Özel hayatımla ilgili kafa yorgunluğum olmazsa bu konunun bir sorun oluşturacağını sanmıyorum.

Bu son madde ise beni kaygılandırıyor. Uygun ortam, rahatlıkla çalışılacak bir atölye ise, buna sahip değilim. Zaman sıkıntısı çektiğim zamanlarda atölyem hazırdı, ama ne kötü ki kullanacak vaktim yoktu. Şimdi ise vaktim var ama öyle bir mekana sahip değilim. Başlangıç bundan dolayı oldukça zor olacağa benziyor. Malzemeler edindim ama kolay çalışabilecek ancak bir metrekarem var diyebilirim. 'Kolay' kelimesi de fazla aslında. Onun için zor bir başlangıçla bu işe girişeceğim. Sonra gidişatına göre, belki daha büyük hayaller kurabilirim. Sonra da kimbilir...belki bu hayalleri gerçekleştiririm.